Władysław Kowalczyk (1933-2009) - nauczyciel rzeźby

Władysław Kowalczyk - był wyjątkową osobowością.

Pamiętam go, kiedy ja byłem jeszcze uczniem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi, a mój profesor był vicedyrektorem Szkoły, równocześnie prowadząc zajęcia z rzeźby.

To były inne czasy, więcej godzin spędzaliśmy w szkole, wielu nauczycieli zostawało z nami po zajęciach, organizując spotkania, o twórczym charakterze. Do takich nauczycieli należał Władysław Kowalczyk.

Był wymagający, bardzo konkretny, był dla mnie autorytetem.

Będąc znakomitym pedagogiem, uczył nas kreatywności, rozbudzał naszą wyobraźnię, wrażliwość, ucząc warsztatu i umiejętności plastycznych.

Po wielu latach, kiedy ukończyłem już studia plastyczne, miałem tą przyjemność - i zaszczyt, podjęcia pracy jako nauczyciel w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych, którego byłem absolwentem, w szkole, którą tak dobrze wspominam i tyle jej zawdzięczam. Tam też spotkałem moich nauczycieli, których byłem uczniem. Jednym z nich był Władysław Kowalczyk. Jego doświadczenie w organizacji pracy, sposób prowadzenia pracowni rzeźby, wspópraca z uczniami i nauczycielami, były dla mnie przykładem w początkowym okresie mojej pracy.

Władek jako pedagog, jako człowiek, nigdy nie odmawiał, zawsze służył pomocą, radą, wspierał mnie w mojej pracy, był niezastąpiony. Będąc z nim na wielu plenerach, które były niepowtarzalne, nauczyłem się wielu rzeczy, nabierałem doświadczenia pedagogicznego.

Władek często opowiadał mi o swoim życiu, o egzaminach na wydział rzeźby Wyższej Szkoły Plastycznej w Warszawie. Opowiadał o sobie, swoich zmaganiach ze Sztuką, ujawniał swoje marzenia i tęsknoty.

Taki on był i na zawsze pozostanie w mojej pamięci, jako niedościgniony autorytet.

Paweł Nowakowski